Biografie

=Wie is Borromini en wat zijn z'n werken?=

Francesco Castelli, beter gekend als Francesco Borromini, werd geboren in Bissone (Zwitserland) op 25 september 1599. Hij was de zoon van steenhouwer Domenico Castelli en Anastasia Garova. Zijn vader gaf hem de beginselen voor het steenhouwen mee, dit vond Francesco zodanig interessant dat hij voor verdere studies verhuisde naar Milaan. Toen hij in 1619 werk vond als decoratiebeeldhouwer en tekenaar in Rome, veranderde hij zijn naam in Borromini. In 1634 besloot hij, na een mislukte samenwerking met Bernini, om als architect door het leven te gaan.

Kunstenaar, wetenschapper of architect?
Zijn eerste zelfstandig project was de reconstructie van de kerk van San Carlo alle Quatro Fontane, beter bekend als San Carlino (1634-1637). Deze kerk is vooral beroemd vanwege de vele architecturale elementen binnen een fundamenteel geometrisch kader. Dit werd dan uitgewerkt in een geheel waarbij de plattegrond, de wanden, het plafond en de koepel een eenduidig geheel vormen. Borromini’s stijl verschilde veel met die van zijn tijdgenoten, zo gebruikte hij een dynamische lijnvoering, een afwisseling tussen bolle en holle krommingen, eigenzinnige gewelfconstructies en geometrische ruimteindelingen. In zijn latere werken zullen deze typerende kenmerken dan ook weer naar voren komen.

Borromini was de creator van vele architecturale hoogstandjes, maar de Sant’Ivo della Sapienza vraagt zeker wat meer uitleg. Dit meesterwerk is wat in de stijl van de San Carlino, maar de geometrische elementen bij deze kerk, zijn mogelijk nog gecompliceerder als bij de San Carlino. Ook speelde de locatie niet in Borromini’s voordeel, doordat het gebouwd was op het einde van een lange binnenplaats was het niet makkelijk om aan de buitenkant te werken. Toch is Borromini geslaagd in zijn opzet, en kon hij wederom een kunstwerk creeëren. De structuur van de geometrie wordt duidelijk aan de hand van onderstaande tekening en is die van een symmetrische zespuntige ster. Vanuit het midden van de vloer lijkt de kroonlijst een tweetal gelijkvormige driehoeken die samen een hexagon vormen. Drie van de punten hebben de vorm van een klaverblad, terwijl de drie andere een gewelfde vorm hebben. De binnenste kolommen zijn punten op een cirkel.



Maar hetgeen waardoor Borromini mogelijk gezien kan worden als wetenschapper is toch wel de Galleria Prospettiva (1652-1653). In opdracht van kardinaal Bernardino Spada moest Borromini een groot uitziende zuilengang ontwerpen. Deze zuilengang bevond zich in het klooster van de eerder vernoemde San Carlo alle Quatro Fontane. Het enige probleem was dat de ruimte beperkt was, hierdoor moest Borromini dus een architechtonische illusie creeëren. Hoe Borromini hier in slaagde, kan u hier lezen .